Storythai

ไม่อยากลุกจากเตียงเลย ให้ตายสิ

เมื่อคืนอุตส่าห์ นอนแต่หัวค่ำ

กว่าจะตื่น 6 โมงครึ่งเเละ

ตื่นมาหายายไม่เจอนึกว่าไปซื้อกับข้าว

ปรากฏว่ายายไปหาหมอ

แล้วตุจากินไรว่ะเนี่ย? "-"

ดีนะเนี่ยที่ยายโทรมาบอกว่ามีบะหมี่อยู่ให้กินซะ

พอแกะใส่ชาม อู้ฮู~  อย่างเยอะอ่ะ  กินเกือบไม่หมดแหนะ

กว่าจะได้ออกจากบ้าน ก้อ 7โมงครึ่งแล้ว

ดีที่รถไม่ติด  ไม่งั้นเข้าแถวไม่ทันชัว

ร้องเพลงชาติ สวดมนต์  ร้องเพลงสถาบันจบ  ก้อเริ่มทำงาน

พัด ยุ้ย ติ้ด จ๊ะ  เอาเหล็กไปตัดกันกับอาจารย์จิ้ม  เพิ่งจารุว่า

ไปตัดถึงตึกวิดวะ  ไกลโคดดดดด   ดีที่ไม่ได้ไป

นั่งแก้งานเก่าส่ง   วันนี้อาจารย์อาร์ท พาผุหญิงมาอีกแล้ว

ใช่แฟนป่าวไม่รุแต่น่ารักดีแหะ

นั่งทำงานไปนินทาจารย์อาร์ทไป  ขำไป  ระเบิดอีก

ฮาๆสุดก้อตอนไปส่งงานนี่แหละ


หัวจารย์อย่างฮาไปตัดผมใหม่สั้น  กากโคด เอิ้กๆ

ขำกันจนไม่ต้องทำไรเลย

 

 

ไม่อยากลุกจากเตียงเลย ให้ตายสิ

เมื่อคืนอุตส่าห์ นอนแต่หัวค่ำ

กว่าจะตื่น 6 โมงครึ่งเเละ

ตื่นมาหายายไม่เจอนึกว่าไปซื้อกับข้าว

ปรากฏว่ายายไปหาหมอ

แล้วตุจากินไรว่ะเนี่ย? "-"

ดีนะเนี่ยที่ยายโทรมาบอกว่ามีบะหมี่อยู่ให้กินซะ

พอแกะใส่ชาม อู้ฮู~  อย่างเยอะอ่ะ  กินเกือบไม่หมดแหนะ

กว่าจะได้ออกจากบ้าน ก้อ 7โมงครึ่งแล้ว

ดีที่รถไม่ติด  ไม่งั้นเข้าแถวไม่ทันชัว

ร้องเพลงชาติ สวดมนต์  ร้องเพลงสถาบันจบ  ก้อเริ่มทำงาน

พัด ยุ้ย ติ้ด จ๊ะ  เอาเหล็กไปตัดกันกับอาจารย์จิ้ม  เพิ่งจารุว่า

ไปตัดถึงตึกวิดวะ  ไกลโคดดดดด   ดีที่ไม่ได้ไป

นั่งแก้งานเก่าส่ง   วันนี้อาจารย์อาร์ท พาผุหญิงมาอีกแล้ว

ใช่แฟนป่าวไม่รุแต่น่ารักดีแหะ

นั่งทำงานไปนินทาจารย์อาร์ทไป  ขำไป  ระเบิดอีก

ฮาๆสุดก้อตอนไปส่งงานนี่แหละ


หัวจารย์อย่างฮาไปตัดผมใหม่สั้น  กากโคด เอิ้กๆ

ขำกันจนไม่ต้องทำไรเลย

 

 

เมื่อวานตามาบ้าน

เลยได้เล่น โน๊ตบุ๊ค  เล่นซะเพลิน

นั่งโหลดเกมไปเรื่อยเปื่อย

กว่าจะได้นอน  เกือบเที่ยงคืน


ตื่นเช้ามา ตี 5 รีบอาบน้ำ แต่งตัว

ออกจากบ้าน หกโมงครึ่ง ข้าวเช้าก้อไม่ได้กิน



นั่งเรียนไปก้อฮาไป  หมอเผ่าโครตฮาเลย

เรียนไปท้องก้อร้อง  อืด~  สุดๆอ่ะ


เรียนเสด สิบโมงก่าๆๆ

จะไปหาที่กินข้าวกะพัด  เดินๆเจอกี้  เลยไปกินด้วยกัน

ไปกินฮาจิบัง  แล้วนังกี้ก้อพาไปกิน มนต์นมสดต่อ (หาเรื่องเสียตังมาให้กุอีก  แต่อร่อยหว่ะ 555)


กินไปเม้าไป  จนเที่ยงก่าๆ

ปลา ยุ้ย เต้  ก้อเดินทางมาถึงงงงง


มาถึงปุบก้อลากมันไปถ่ายรูปทันที

เข้ามันบ่นใหญ่โต เลยว่า มันถ่ายตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ เร็วเกินคาด

นั่งแต่งรูปกับพัดอย่างฮา

เต้แม่งก้อบ่นไม่ต้องแต่งเอาแบบทำมะชาด

แต่งเสดปุบได้รุปมา อย่างวิ้งเลย

มานั่งแบ่งรูปกัน แย่งกันตะบันเลย


แล้วพามันไปเดินดูเสื้อผ้า กางเกงต่อ  วนไปวนมา


ไปกิน ขนมปังกันอีกรอบ

แล้วก้อกลับบ้าน

วันนี้หนุกหนานมากมาย

ขอบคุณเพื่อนๆ


++คิดถึงซาลาเปาเอาแต่ใจ ลิงกังคิดถึงนะรูมั้ย

++ป๊า ม้า ท้อป  วันนี้ขอโทดด้วยที่กลับมาช้าอ่ะ

ไม่อยากลุกจากเตียงเลย ให้ตายสิ

เมื่อคืนอุตส่าห์ นอนแต่หัวค่ำ

กว่าจะตื่น 6 โมงครึ่งเเละ

ตื่นมาหายายไม่เจอนึกว่าไปซื้อกับข้าว

ปรากฏว่ายายไปหาหมอ

แล้วตุจากินไรว่ะเนี่ย? "-"

ดีนะเนี่ยที่ยายโทรมาบอกว่ามีบะหมี่อยู่ให้กินซะ

พอแกะใส่ชาม อู้ฮู~  อย่างเยอะอ่ะ  กินเกือบไม่หมดแหนะ

กว่าจะได้ออกจากบ้าน ก้อ 7โมงครึ่งแล้ว

ดีที่รถไม่ติด  ไม่งั้นเข้าแถวไม่ทันชัว

ร้องเพลงชาติ สวดมนต์  ร้องเพลงสถาบันจบ  ก้อเริ่มทำงาน

พัด ยุ้ย ติ้ด จ๊ะ  เอาเหล็กไปตัดกันกับอาจารย์จิ้ม  เพิ่งจารุว่า

ไปตัดถึงตึกวิดวะ  ไกลโคดดดดด   ดีที่ไม่ได้ไป

นั่งแก้งานเก่าส่ง   วันนี้อาจารย์อาร์ท พาผุหญิงมาอีกแล้ว

ใช่แฟนป่าวไม่รุแต่น่ารักดีแหะ

นั่งทำงานไปนินทาจารย์อาร์ทไป  ขำไป  ระเบิดอีก

ฮาๆสุดก้อตอนไปส่งงานนี่แหละ


หัวจารย์อย่างฮาไปตัดผมใหม่สั้น  กากโคด เอิ้กๆ

ขำกันจนไม่ต้องทำไรเลย

 

 

เมื่อวานตามาบ้าน

เลยได้เล่น โน๊ตบุ๊ค  เล่นซะเพลิน

นั่งโหลดเกมไปเรื่อยเปื่อย

กว่าจะได้นอน  เกือบเที่ยงคืน


ตื่นเช้ามา ตี 5 รีบอาบน้ำ แต่งตัว

ออกจากบ้าน หกโมงครึ่ง ข้าวเช้าก้อไม่ได้กิน



นั่งเรียนไปก้อฮาไป  หมอเผ่าโครตฮาเลย

เรียนไปท้องก้อร้อง  อืด~  สุดๆอ่ะ


เรียนเสด สิบโมงก่าๆๆ

จะไปหาที่กินข้าวกะพัด  เดินๆเจอกี้  เลยไปกินด้วยกัน

ไปกินฮาจิบัง  แล้วนังกี้ก้อพาไปกิน มนต์นมสดต่อ (หาเรื่องเสียตังมาให้กุอีก  แต่อร่อยหว่ะ 555)


กินไปเม้าไป  จนเที่ยงก่าๆ

ปลา ยุ้ย เต้  ก้อเดินทางมาถึงงงงง


มาถึงปุบก้อลากมันไปถ่ายรูปทันที

เข้ามันบ่นใหญ่โต เลยว่า มันถ่ายตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ เร็วเกินคาด

นั่งแต่งรูปกับพัดอย่างฮา

เต้แม่งก้อบ่นไม่ต้องแต่งเอาแบบทำมะชาด

แต่งเสดปุบได้รุปมา อย่างวิ้งเลย

มานั่งแบ่งรูปกัน แย่งกันตะบันเลย


แล้วพามันไปเดินดูเสื้อผ้า กางเกงต่อ  วนไปวนมา


ไปกิน ขนมปังกันอีกรอบ

แล้วก้อกลับบ้าน

วันนี้หนุกหนานมากมาย

ขอบคุณเพื่อนๆ


++คิดถึงซาลาเปาเอาแต่ใจ ลิงกังคิดถึงนะรูมั้ย

++ป๊า ม้า ท้อป  วันนี้ขอโทดด้วยที่กลับมาช้าอ่ะ

ช่วงนี้ มีแต่เรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นมากมายกับตัวเราเอง


ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม


แล้วก็ได้เข้าใจอีกเรื่องนึงมาอย่างดี


ที่พ่อแม่เคยโทรตามหาบ่อยๆ ถามว่าอยู่ไหน จะกลับเมื่อไหร่


ตอนเค้าโทรมาก็รำคาญ พอไม่โทรมาก็เฝ้าคอย


เพิ่งได้เจอกับตัวก้อวันนี้เอง


กลับบ้านไปทำฟัน ต้องรอเงินกับแม่


แต่วันนี้ทั้งวัน แม่ไม่โทรหาเลย เราเองต้องเป็นฝ่ายโทรไป

พอไปหา แม่ไม่อยู่ พอกลับมาแล้ว น้องโทรบอกทำไมไม่มาหาก่อน

นี่แหละคือความเปนห่วงของคนในครอบครัว ก็ไม่รุจะพูดยังไง


แต่วันนี้รู้แล้วที่เค้าทำกับเราเพราะเค้ารักเรา


.......จบไปเรื่องนึง

เหลืออีกเรื่อง อยากระบาย....


ทำไมเธอไม่เคยเข้าใจเราเลย ในเวลาที่เราต้องการคนปลอบใจ

แต่เธอก็ยังสนุกสนานไม่รับรู้อะไร เวลาโทรมาหาเรา

เธอคงไม่รู้หรอกว่า แค่ได้ยินเสียงเราก็สุขใจแล้ว หายเหนื่อย

เคยบอกไปแล้วว่าคุยไม่เก่ง ไม่ชอบคุยนานๆ

แต่เราไม่รุนะว่าเธอสนใจกับเรื่องที่ของเรารึปล่าว

เพราะวันนี้เธอโทรมา แล้วเหมือนเธอไม่ได้รู้เลยว่าเมื่อวานเราเล่าอะไรให้ฟังไปมั่ง

แล้วไม่รุเลยหรอว่าเราเศร้าแค่ไหน ไม่เคยมีคำปลอบใจดีๆให้เราสักคำ

เราขอเวลาคิดทบทวนหน่อยนะ


แต่เรารักเธอมาก แค่อยากให้เธอเข้าใจเรา

มันก็แค่นั้น...


พอแล้ว ไม่อยากพูดไรมากกว่านี้ มันรู้สึกเจ็บที่ใจมากมาย....


+++คิดถึงเธอเสมอ

ไม่อยากลุกจากเตียงเลย ให้ตายสิ

เมื่อคืนอุตส่าห์ นอนแต่หัวค่ำ

กว่าจะตื่น 6 โมงครึ่งเเละ

ตื่นมาหายายไม่เจอนึกว่าไปซื้อกับข้าว

ปรากฏว่ายายไปหาหมอ

แล้วตุจากินไรว่ะเนี่ย? "-"

ดีนะเนี่ยที่ยายโทรมาบอกว่ามีบะหมี่อยู่ให้กินซะ

พอแกะใส่ชาม อู้ฮู~  อย่างเยอะอ่ะ  กินเกือบไม่หมดแหนะ

กว่าจะได้ออกจากบ้าน ก้อ 7โมงครึ่งแล้ว

ดีที่รถไม่ติด  ไม่งั้นเข้าแถวไม่ทันชัว

ร้องเพลงชาติ สวดมนต์  ร้องเพลงสถาบันจบ  ก้อเริ่มทำงาน

พัด ยุ้ย ติ้ด จ๊ะ  เอาเหล็กไปตัดกันกับอาจารย์จิ้ม  เพิ่งจารุว่า

ไปตัดถึงตึกวิดวะ  ไกลโคดดดดด   ดีที่ไม่ได้ไป

นั่งแก้งานเก่าส่ง   วันนี้อาจารย์อาร์ท พาผุหญิงมาอีกแล้ว

ใช่แฟนป่าวไม่รุแต่น่ารักดีแหะ

นั่งทำงานไปนินทาจารย์อาร์ทไป  ขำไป  ระเบิดอีก

ฮาๆสุดก้อตอนไปส่งงานนี่แหละ


หัวจารย์อย่างฮาไปตัดผมใหม่สั้น  กากโคด เอิ้กๆ

ขำกันจนไม่ต้องทำไรเลย

 

 

เมื่อวานตามาบ้าน

เลยได้เล่น โน๊ตบุ๊ค  เล่นซะเพลิน

นั่งโหลดเกมไปเรื่อยเปื่อย

กว่าจะได้นอน  เกือบเที่ยงคืน


ตื่นเช้ามา ตี 5 รีบอาบน้ำ แต่งตัว

ออกจากบ้าน หกโมงครึ่ง ข้าวเช้าก้อไม่ได้กิน



นั่งเรียนไปก้อฮาไป  หมอเผ่าโครตฮาเลย

เรียนไปท้องก้อร้อง  อืด~  สุดๆอ่ะ


เรียนเสด สิบโมงก่าๆๆ

จะไปหาที่กินข้าวกะพัด  เดินๆเจอกี้  เลยไปกินด้วยกัน

ไปกินฮาจิบัง  แล้วนังกี้ก้อพาไปกิน มนต์นมสดต่อ (หาเรื่องเสียตังมาให้กุอีก  แต่อร่อยหว่ะ 555)


กินไปเม้าไป  จนเที่ยงก่าๆ

ปลา ยุ้ย เต้  ก้อเดินทางมาถึงงงงง


มาถึงปุบก้อลากมันไปถ่ายรูปทันที

เข้ามันบ่นใหญ่โต เลยว่า มันถ่ายตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ เร็วเกินคาด

นั่งแต่งรูปกับพัดอย่างฮา

เต้แม่งก้อบ่นไม่ต้องแต่งเอาแบบทำมะชาด

แต่งเสดปุบได้รุปมา อย่างวิ้งเลย

มานั่งแบ่งรูปกัน แย่งกันตะบันเลย


แล้วพามันไปเดินดูเสื้อผ้า กางเกงต่อ  วนไปวนมา


ไปกิน ขนมปังกันอีกรอบ

แล้วก้อกลับบ้าน

วันนี้หนุกหนานมากมาย

ขอบคุณเพื่อนๆ


++คิดถึงซาลาเปาเอาแต่ใจ ลิงกังคิดถึงนะรูมั้ย

++ป๊า ม้า ท้อป  วันนี้ขอโทดด้วยที่กลับมาช้าอ่ะ

ช่วงนี้ มีแต่เรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นมากมายกับตัวเราเอง


ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม


แล้วก็ได้เข้าใจอีกเรื่องนึงมาอย่างดี


ที่พ่อแม่เคยโทรตามหาบ่อยๆ ถามว่าอยู่ไหน จะกลับเมื่อไหร่


ตอนเค้าโทรมาก็รำคาญ พอไม่โทรมาก็เฝ้าคอย


เพิ่งได้เจอกับตัวก้อวันนี้เอง


กลับบ้านไปทำฟัน ต้องรอเงินกับแม่


แต่วันนี้ทั้งวัน แม่ไม่โทรหาเลย เราเองต้องเป็นฝ่ายโทรไป

พอไปหา แม่ไม่อยู่ พอกลับมาแล้ว น้องโทรบอกทำไมไม่มาหาก่อน

นี่แหละคือความเปนห่วงของคนในครอบครัว ก็ไม่รุจะพูดยังไง


แต่วันนี้รู้แล้วที่เค้าทำกับเราเพราะเค้ารักเรา


.......จบไปเรื่องนึง

เหลืออีกเรื่อง อยากระบาย....


ทำไมเธอไม่เคยเข้าใจเราเลย ในเวลาที่เราต้องการคนปลอบใจ

แต่เธอก็ยังสนุกสนานไม่รับรู้อะไร เวลาโทรมาหาเรา

เธอคงไม่รู้หรอกว่า แค่ได้ยินเสียงเราก็สุขใจแล้ว หายเหนื่อย

เคยบอกไปแล้วว่าคุยไม่เก่ง ไม่ชอบคุยนานๆ

แต่เราไม่รุนะว่าเธอสนใจกับเรื่องที่ของเรารึปล่าว

เพราะวันนี้เธอโทรมา แล้วเหมือนเธอไม่ได้รู้เลยว่าเมื่อวานเราเล่าอะไรให้ฟังไปมั่ง

แล้วไม่รุเลยหรอว่าเราเศร้าแค่ไหน ไม่เคยมีคำปลอบใจดีๆให้เราสักคำ

เราขอเวลาคิดทบทวนหน่อยนะ


แต่เรารักเธอมาก แค่อยากให้เธอเข้าใจเรา

มันก็แค่นั้น...


พอแล้ว ไม่อยากพูดไรมากกว่านี้ มันรู้สึกเจ็บที่ใจมากมาย....


+++คิดถึงเธอเสมอ

วันนี้แทบไม่อยากตื่นอีกเช่นเคย


ไปโรงเรียนด้วยความอืดอาด ยืดยาด


ไปถึงเข้า shop พอดี วันนี้เชื่อมท่า fillet ยากนิดหน่อย แต่ก็พอไปได้


ทำจองตัวเองได้ 6.5 ทำให้เพื่อนมันได้ 8.5 เริ่มเส้าแล้ว


พอไปดูคะแนนเคมี เห็นแล้วเข่าอ่อน ทรุดเลย น้ำตาร่วง


มันเศร้ามากเลยได้คะแนน 12 เต็ม 30 จนถึงพิมอยู่นี่ ยังซึม

พอเห็นฟิสิกอีกอันแทบไม่อยากอยู่แล้ว น่ากลียดกว่าเคมีอีก ทำใจไม่ได้เลย


แล้วเทอมนี้จะได้ถึง 3 ป่าว คงไม่ถึงแล้ว

หวังแค่ว่า final ตั้งใจให้มากกว่านี้

จะได้ทำให้ตัวเองดูไม่ไร้คุณค่า ไม่ใช่พวกเรียนไปก็เท่านั้น

ไม่อยากลุกจากเตียงเลย ให้ตายสิ

เมื่อคืนอุตส่าห์ นอนแต่หัวค่ำ

กว่าจะตื่น 6 โมงครึ่งเเละ

ตื่นมาหายายไม่เจอนึกว่าไปซื้อกับข้าว

ปรากฏว่ายายไปหาหมอ

แล้วตุจากินไรว่ะเนี่ย? "-"

ดีนะเนี่ยที่ยายโทรมาบอกว่ามีบะหมี่อยู่ให้กินซะ

พอแกะใส่ชาม อู้ฮู~  อย่างเยอะอ่ะ  กินเกือบไม่หมดแหนะ

กว่าจะได้ออกจากบ้าน ก้อ 7โมงครึ่งแล้ว

ดีที่รถไม่ติด  ไม่งั้นเข้าแถวไม่ทันชัว

ร้องเพลงชาติ สวดมนต์  ร้องเพลงสถาบันจบ  ก้อเริ่มทำงาน

พัด ยุ้ย ติ้ด จ๊ะ  เอาเหล็กไปตัดกันกับอาจารย์จิ้ม  เพิ่งจารุว่า

ไปตัดถึงตึกวิดวะ  ไกลโคดดดดด   ดีที่ไม่ได้ไป

นั่งแก้งานเก่าส่ง   วันนี้อาจารย์อาร์ท พาผุหญิงมาอีกแล้ว

ใช่แฟนป่าวไม่รุแต่น่ารักดีแหะ

นั่งทำงานไปนินทาจารย์อาร์ทไป  ขำไป  ระเบิดอีก

ฮาๆสุดก้อตอนไปส่งงานนี่แหละ


หัวจารย์อย่างฮาไปตัดผมใหม่สั้น  กากโคด เอิ้กๆ

ขำกันจนไม่ต้องทำไรเลย

 

 

เมื่อวานตามาบ้าน

เลยได้เล่น โน๊ตบุ๊ค  เล่นซะเพลิน

นั่งโหลดเกมไปเรื่อยเปื่อย

กว่าจะได้นอน  เกือบเที่ยงคืน


ตื่นเช้ามา ตี 5 รีบอาบน้ำ แต่งตัว

ออกจากบ้าน หกโมงครึ่ง ข้าวเช้าก้อไม่ได้กิน



นั่งเรียนไปก้อฮาไป  หมอเผ่าโครตฮาเลย

เรียนไปท้องก้อร้อง  อืด~  สุดๆอ่ะ


เรียนเสด สิบโมงก่าๆๆ

จะไปหาที่กินข้าวกะพัด  เดินๆเจอกี้  เลยไปกินด้วยกัน

ไปกินฮาจิบัง  แล้วนังกี้ก้อพาไปกิน มนต์นมสดต่อ (หาเรื่องเสียตังมาให้กุอีก  แต่อร่อยหว่ะ 555)


กินไปเม้าไป  จนเที่ยงก่าๆ

ปลา ยุ้ย เต้  ก้อเดินทางมาถึงงงงง


มาถึงปุบก้อลากมันไปถ่ายรูปทันที

เข้ามันบ่นใหญ่โต เลยว่า มันถ่ายตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ เร็วเกินคาด

นั่งแต่งรูปกับพัดอย่างฮา

เต้แม่งก้อบ่นไม่ต้องแต่งเอาแบบทำมะชาด

แต่งเสดปุบได้รุปมา อย่างวิ้งเลย

มานั่งแบ่งรูปกัน แย่งกันตะบันเลย


แล้วพามันไปเดินดูเสื้อผ้า กางเกงต่อ  วนไปวนมา


ไปกิน ขนมปังกันอีกรอบ

แล้วก้อกลับบ้าน

วันนี้หนุกหนานมากมาย

ขอบคุณเพื่อนๆ


++คิดถึงซาลาเปาเอาแต่ใจ ลิงกังคิดถึงนะรูมั้ย

++ป๊า ม้า ท้อป  วันนี้ขอโทดด้วยที่กลับมาช้าอ่ะ

ช่วงนี้ มีแต่เรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นมากมายกับตัวเราเอง


ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม


แล้วก็ได้เข้าใจอีกเรื่องนึงมาอย่างดี


ที่พ่อแม่เคยโทรตามหาบ่อยๆ ถามว่าอยู่ไหน จะกลับเมื่อไหร่


ตอนเค้าโทรมาก็รำคาญ พอไม่โทรมาก็เฝ้าคอย


เพิ่งได้เจอกับตัวก้อวันนี้เอง


กลับบ้านไปทำฟัน ต้องรอเงินกับแม่


แต่วันนี้ทั้งวัน แม่ไม่โทรหาเลย เราเองต้องเป็นฝ่ายโทรไป

พอไปหา แม่ไม่อยู่ พอกลับมาแล้ว น้องโทรบอกทำไมไม่มาหาก่อน

นี่แหละคือความเปนห่วงของคนในครอบครัว ก็ไม่รุจะพูดยังไง


แต่วันนี้รู้แล้วที่เค้าทำกับเราเพราะเค้ารักเรา


.......จบไปเรื่องนึง

เหลืออีกเรื่อง อยากระบาย....


ทำไมเธอไม่เคยเข้าใจเราเลย ในเวลาที่เราต้องการคนปลอบใจ

แต่เธอก็ยังสนุกสนานไม่รับรู้อะไร เวลาโทรมาหาเรา

เธอคงไม่รู้หรอกว่า แค่ได้ยินเสียงเราก็สุขใจแล้ว หายเหนื่อย

เคยบอกไปแล้วว่าคุยไม่เก่ง ไม่ชอบคุยนานๆ

แต่เราไม่รุนะว่าเธอสนใจกับเรื่องที่ของเรารึปล่าว

เพราะวันนี้เธอโทรมา แล้วเหมือนเธอไม่ได้รู้เลยว่าเมื่อวานเราเล่าอะไรให้ฟังไปมั่ง

แล้วไม่รุเลยหรอว่าเราเศร้าแค่ไหน ไม่เคยมีคำปลอบใจดีๆให้เราสักคำ

เราขอเวลาคิดทบทวนหน่อยนะ


แต่เรารักเธอมาก แค่อยากให้เธอเข้าใจเรา

มันก็แค่นั้น...


พอแล้ว ไม่อยากพูดไรมากกว่านี้ มันรู้สึกเจ็บที่ใจมากมาย....


+++คิดถึงเธอเสมอ

วันนี้แทบไม่อยากตื่นอีกเช่นเคย


ไปโรงเรียนด้วยความอืดอาด ยืดยาด


ไปถึงเข้า shop พอดี วันนี้เชื่อมท่า fillet ยากนิดหน่อย แต่ก็พอไปได้


ทำจองตัวเองได้ 6.5 ทำให้เพื่อนมันได้ 8.5 เริ่มเส้าแล้ว


พอไปดูคะแนนเคมี เห็นแล้วเข่าอ่อน ทรุดเลย น้ำตาร่วง


มันเศร้ามากเลยได้คะแนน 12 เต็ม 30 จนถึงพิมอยู่นี่ ยังซึม

พอเห็นฟิสิกอีกอันแทบไม่อยากอยู่แล้ว น่ากลียดกว่าเคมีอีก ทำใจไม่ได้เลย


แล้วเทอมนี้จะได้ถึง 3 ป่าว คงไม่ถึงแล้ว

หวังแค่ว่า final ตั้งใจให้มากกว่านี้

จะได้ทำให้ตัวเองดูไม่ไร้คุณค่า ไม่ใช่พวกเรียนไปก็เท่านั้น

เหนื่อยๆจริงๆวันนี้


เมื่อคืนก็อ่าน พม่าเสียเมือง ตั้งแต่ 6 โมง ยัน 5 ทุมก็ยังไม่จบเล่นเพิ่งถึงแค่หน้า 100

พอวันนี้เช้ามาแทบไม่อยากตื่นเลย

รีบกระหืดกระหอบไปสถาบัน

เช้า shop ทำงาน

งานวันนี้ก็ยากแสนยาก ให้เชื่อม บลัดเวล์ว แถมยังต้องสอบ พม่าเสียเมือง อีก ไม่รู้อะไรนักหนา แค่สอบย่อยทำเป็นวุ่นวายใหญ่โต เฮ้อ...

เชื่อมทำก็ไม่ได้ เด๋วไฟอ่อนไป ไฟแรงไป ระเดอีก เป็นรูอีก แถมสะเก็ดกระเด็นโดนปาก พองเลย


ดีที่ว่าไปถามอาจารย์บ่อยๆ


ตอนทำงานส่งเลยเป็นชิ้นงานขึ้นมาบ้าง


อาจาย์ชมด้วย ว่า "จากไอ้นี่มันทำไม่ได้เลย มันก็มาถาม อย่างน้อยมันก็ได้ตั้ง 7 ครึ่ง"


พอเลิก shop เสร็จ ไอ้ต๋งเลี้ยง KFC ก็ไปกินที่ บิ้กซีติวานนท์ กัน นั่งกันบนรถเมล์ตอนไปอย่าง ฮา มีเด็กหลับอยู่หลังรถแล้วที่นั่งมันเป็นแบบยาวก็อยากจะไปนั่งมั่ง เพื่อนมันเลยบอกว่า มึงไปบอกน้องดิ ว่าเลยป้ายแล้ว พอจะไปปลุกจริงๆมันก็ห้ามไว้



ไปกินไก่ เจออาจารย์ ไปกินไอติม ก็เจออีกอย่างฮา เอาบิลไปให้แกบอกจ่ายให้หน่อย แกก็จะจ่ายให้จริงๆๆ


พอกินเสร๊จเลยไปเดินตลาดหน้าบิ้กซี ของอย่างเยอะ ได้เข็มขัดมาเส้นนึง ไว้ใส่กะขาเดฟ ไอ้พัดกะยุ้ยก็ได้บ๊อกไปคนละตัว


เดินทางกลับบ้านด้วย แท็กซี่ กับ โนติ้ด พัด เต้ ส่วน ปลา ยุ้ย ต๋ง นั่งรถเมล์กลับคนละทาง


ถึงบ้านด้วยความเมื่อยล้าและเหนื่อยอ่อน เนื่องจากวันนี้ใช้พลังงานไม่มากมมายเลย


ก็คงไม่มีไรจะเล่าและ....


จบแค่นี้...